شماره تلفن پشتیبان : 66958971-021 ساعت کاری : 9 صبح الی 5 بعدازظهر 

“عرفان” ازکلمه  یونانی μυω مشتق شده است ، به معنی “من پنهان می کنم” ،  و مشتق آن ، به معنای “آغاز”. فعل μυώ معنای کاملاً متفاوتی در زبان یونانی دریافت کرده است ، جایی که هنوز در حال استفاده است. معانی اصلی آن “القایی” و “آغاز” است. معانی ثانویه عبارتند از: “معرفی” ، “آگاه ساختن کسی از چیزی” ، “آموزش” ، “آشنا ساختن” ، “دادن تجربه اول از چیزی”.

براساس لغت یونانی تایر ، اصطلاح μυστήριον در یونانی کلاسیک به معنای “یک چیز پنهان” ، “راز” بود. معنای خاصی که در دوران باستان کلاسیک به وجود آمد ، یک راز مذهبی یا اسرار مذهبی بود که فقط به افراد مبتدی اعتماد می کرد و از طرف آنها به فانیان معمولی ابلاغ نمی شد. در عهد جدید معنایی که در نظر گرفته شده است از یک هدف یا مشاوره پنهان ، یک اراده مخفی است. گاهی اوقات برای اراده های پنهان انسان استفاده می شود ، اما بیشتر اوقات برای اراده پنهان خداوند استفاده می شود.

عرفان در تعریفی جامع ، به مفهوم شناختی ((راز گونه و نهانی))خمیر مایه افکار بلند و آداب تاثیر گذاری است ،برای یافتن و پیوستن به حقیقت از طریق <<شهود>> ، <<تجربه درونی>>و حال ،که نشانه های آن ، در مکاتب مختلف جهان ، به چشم می خورد .مصداق حقیقت در عرفان الهی ، وجود خداست.
عرفان، نوعی روش برای حصول به حقیقت است که بر این فرض، بنا شده‌است که عقل و حواس پنجگانه، به دلیل خطاهای ادراکی، قابل اتکا نیستند و به تنهایی، قادر به درک حقیقت نمی‌باشند و از این رو، به نوعی تلاش برای ادراک بی واسطه حقایق، نیاز است که بِدان، عرفان می‌گویند.